Εκεί που έσερναν τα ξύλα

Το όνομα βγαίνει από το ξύλο και το σέρνω. Ξυλεία που κοβόταν στα δάση του νησιού σερνόταν ως αυτή την ακτή για να φορτωθεί και να φύγει από τη θάλασσα. Αυτό χρησίμευε η παραλία, τότε που οι Οθωνοί είχαν τέτοια δουλειά.

Τώρα είναι ένα μείγμα από άμμο, βότσαλα και βράχο, ήσυχη επειδή δεν υπάρχει τρόπος να κατέβεις παρά μόνο με βάρκα. Δεν είναι χτισμένο τίποτα εδώ. Η δυτική πλευρά βλέπει στο ανοιχτό πέλαγος, γι' αυτό και τα ηλιοβασιλέματα είναι αυτό που έρχεται ο κόσμος να δει, και γι' αυτό επίσης ο αέρας φτάνει πρώτα εδώ.

Από πάνω, κοντά στο Χωριό, υπάρχει ένα σύντομο πλακόστρωτο μονοπάτι προς ένα μικρό αμφιθέατρο με παγκάκια και προστατευτικό κιγκλίδωμα, που βλέπει τον όρμο. Αν προτιμάς να δεις τον ήλιο να δύει χωρίς να μπεις σε βάρκα, εκεί είναι το μέρος.

Πιο πάνω στην ίδια ακτή είναι η Άσπρη Άμμος — λευκή άμμος κάτω από απότομο βράχο, επίσης μόνο με βάρκα. Δες και τα υπόλοιπα μέρη του νησιού.